Voorgeschiedenis

Voorgeschiedenis van het project

In april 2001 zetten wij de eerste, schuchtere stappen voor het project. Dat was in EUPEN, een kleine stad in de Duitstalige Gemeenschap in België.

Georges Heck, pedagogisch inspecteur van het Ministerie van Onderwijs van de Duitstalige Gemeenschap, en Geneviève Simonis-Pelzer, heilgymnastiekdocente en therapeute in de psychomotoriek aan het Instituut van de Duitstalige Gemeenschap voor Bijzonder Onderwijs (IDGS), Eupen, zetten het project op de rails. «Autisme» was in de Duitstalige Gemeenschap (D.G.) geen onbekend thema, maar in 2000 bereikte het IDGS haar grenzen.

Een scholiere met autisme begon tijdens de puberteitsperiode afwijkend gedrag te vertonen, verwondde zichzelf en werd daardoor een gevaar voor zichzelf en haar medescholieren.
Ze moest de school verlaten en wordt nu in een geschikte instelling in de Franstalige Gemeenschap van België opgevangen. Dat was toen een noodoplossing.
Bij het I.D.G.S. willde men het echter niet bij noodoplossing laten. 
De projectontwerpen die binnen de grenzen van het I.D.G.S werden uitgewerkt, kenden al snel uitbreiding op gemeenschapsvlak (D.G.).

Zo werd een werkgroep «Autisme» onder leiding van de heer Heck opgericht. Deze werkgroep, die op 26 april 2001 van start ging, richt zich op de totale ontwikkeling van de mens – van bij de geboorte tot volwassen leeftijd – dankzij de intersectorale samenwerking en multidisciplinaire samenstelling van de groep: vertegenwoordigers van alle sociale diensten (instanties voor mensen met een handicap, vroegtijdige hulp, centrum voor begeleiding Griesdeck, alle scholen voor bijzonder onderwijs, de psycho-medische-sociale centra, therapeutische adviescentra zowel voor kinderen als voor volwassenen (KITZ, SPZ), ouderverenigingen…).


Het is echter onze droom om op een veel ruimer vlak te opereren. Zo zouden we de resources, ervaring en deskundigheid op Europees vlak door internationale uitwisseling willen bundelen en door toedoen van de vele geïnteresseerden, betrokken personen en instellingen nieuwe concepten en zelfs concrete middelen willen ontwikkelen. Wij hebben een voorstel tot voorbereidende bezoeken bij de Europese Commissie ingediend, dat onmiddellijk werd aangenomen. Dat was het begin van de succesvolle ontmoeting met 6 partners uit 5 landen. Het feit dat vandaag IEDEREEN actief aan het EU-project deelneemt, kan als een signaal van de NOODZAAK tot een dergelijke samenwerking worden gezien.

Op 1 maart 2002 dienden wij het officieel verzoek in voor een Socrates-Programma Comenius 2.1. In september 2002 ontvingen wij een positief advies van de deskundigen van de Europese Commissie en aansluitend het gevraagde budget. Georges Heck heeft het hele proces ietwat poëtisch als volgt verwoord: "Euforie en nood moeten elkaar op een dag hebben ontmoet; geen van beide had de andere uitgenodigd - toch niet bewust.

Zij leiden wat hen op het hart lag, de ene hoorde opmerkzaam toe wat de andere te zeggen had… zich ervan bewust dat ze bij elkaar hoorden en graag samen op weg wilden. Toen ze langs de weg van het leven van gedachten wisselden, kregen ze beide zin in en merkten ze de noodzaak tot, een project voor de ontplooiing van alle mensen tussen geboorte en volwassenheid. Ze waren daarom dolgelukkig en gaven  het de naam "Exodus“."